เสียงซอสั่งสาว : ศรชัย เมฆวิเชียร
เสียงซออ้อนออแว่วหวาน โอ้แม่จอมขวัญจำเสียงซอได้บ่นา
ว่าผู้ใด๋เขาสีฝากลมมา ว่าผู้ใด๋เขาสีฝากลมมา
คั่นบ่ลืมสัญญา ต้องจำได้แน่นอน
ซอพี่นี่แทนดวงใจ เพราะฮักทรามวัยจึงสีซออ้อนวอน
สงสารพี่เถิดงามงอน สงสารพี่เถิดงามงอน
เสียงซอออดอ้อนเหมือนคำวอนของพี่ชาย
เพลงรักจากซอที่สี ความหมายมันมีน้องเข้าใจหรือไม่
ฟังแล้วน้องจงเห็นใจ ฟังแล้วน้องจงเห็นใจ
อย่าตัดเยื่อใยคนสีซอกล่อมขวัญ
คึดฮอด...โอ๊ย...คึดฮอดเหลือหลาย อยากไปหมั้นหมายแต่ไร้ทองของหมั้น
จึงฝากเพียงเสียงซอแว่วหวาน ท่วงทำนองคล้ายเพลงอ้อนจันทร์
โอ้แม่จอมขวัญอย่าลืมเสียงซอศรชัย
คึดฮอด...โอ๊ย...คึดฮอดเหลือหลาย อยากไปหมั้นหมายแต่ไร้ทองของหมั้น
จึงฝากเพียงเสียงซอแว่วหวาน ท่วงทำนองคล้ายเพลงอ้อนจันทร์
โอ้แม่จอมขวัญอย่าลืมเสียงซอศรชัยโอ้แม่จอมขวัญอย่าลืมเสียงซอศรชัย...
....
สเตริโอเครื่องเก่า ลำโพงทำด้วยไม้ทั้งแผ่น หนาและหนัก แต่เสียงที่ผ่านออกมานั้นทั้งแน่นและนุ่ม
"มองท้องนาเมื่อคราหน้าเกี่ยว
โดดเดี่ยวเปลี่ยวทรวง
เฝ้าคิดถึงรวงพุ่มพวงขวัญพี่
เคยได้จับเคียวเกี่ยวข้าวกับเจ้าทุกปี
แต่มาบัดนี้ มิมีเจ้าเหมือนดังเคย"
เพลง สามปีที่ไร้นาง ของ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ สะกิดเบาๆพอรู้สึกตัว
ก่อนที่จะเปิดเผยเปลือกตาเมื่อแว่วเสียงของเพลงเจ็ดปีที่รอคอยล่องลอยขึ้น
"เฝ้า...มองท้องนากว้างใหญ่ เปลี่ยวใจเหลือทน หลงคอยหน้ามล หมองหม่นนานมา"
เสียงกุกกักดังขึ้นจากในครัว แม่กำลังเตรียมสำรับข้าวเช้า ปลาขาวหางแดงที่ติดอวนของพ่อเมื่อวานถูกคลุกเกลือเม็ดทิ้งไว้จนเค็มได้ที่ เสียงฉู่ที่ดังขึ้นน่าจะเป็นเสียงน้ำมันร้อนที่ทอดท่วมปลานั่น
กลิ่นหอมอ่อนจากหม้อข้าวที่กำลังเดือดบนเตาถ่าน ดึงให้ลุกขึ้นอาบน้ำเพื่อทันกับข้าวสวยร้อนๆและปลาทอดกรอบๆ
คดข้าวใส่ปิ่นโตล่าง ชั้นตรงกลางเป็นไข่เจียวเหลืองกรอบ และชั้นบนสุดถุงพริกป่นที่ผสมน้ำปลาวางนิ่งข้างใน ทั้งหมดถูกจัดเตรียมสำหรับเป็นอาหารกลางวัน
เสร็จแล้วก็เดินไปโรงเรียน
...
เนิ่นนานแค่ไหนแล้วที่กาลเวลาผ่านและพัดให้ไกลจากคนที่รัก วันไหนที่ได้ยินเพลงลูกทุ่งเพราะๆ จะทำให้ผมคิดถึงตอนเช้าของครั้งนั้น
คึดฮอด...โอ๊ย...คึดฮอดเหลือหลาย
...
เพลงเงียบเสียงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทันได้สังเกต เพราะสเตอฯเครื่องนี้จะดีดขึ้นปิดเองเมื่อเทปหมดม้วน
