ต้นฉำฉาหรือใครต่อใครเรียกว่าจามจุรี อาจมีบ้างที่เรียกต้นก้ามปู
กิ่งก้าน สาขา ขยายร่มเงากว้างขวางนั้น เย้ายวนให้แวะพัก นั่งรับลมอยู่ทุกทีไป
ผมชอบนั่งพิงต้นแล้วเงยมองกิ่งใบเหล่านั้น รู้สึกอุ่นใจเหมือนมีผู้ใหญ่ใจดีคอยคุ้มครอง
ร่มเงาแน่นหนาขนาดนี้แต่แปลกที่หญ้ายังเขียวเข้ม แข็งแรง คงเป็นใบที่เว้นให้แดดส่องลงมาได้บ้าง
ลมโชยมาเป็นระยะ...ลมรำเพย?
ข้างหน้าเป็นน้ำกกสีขุ่นแดง ถัดไปเป็นดงดอย เป็นแนวเขา และฟ้าใส
รัก...ที่นี่จัง
....
อารมณ์ช่วงนี้โปร่งเหมือนฟ้าหลังฝน ซ้ำบางค่ำคืนหิ่งห้อยยังระยับพราวอยู่เต็มห้องเต็มหอ หาใช่โดนน็อคจนเห็นดาวระยิบดอก แต่รู้สึกดีถึงขนาดนั้น...เอากับมันสิเอ้า!
คิดถึง...คนไกลอิ่มๆ และมักยิ้มคนเดียว!
คำถามกับตัวเอง...ถ้าให้เลือกได้อย่างเดียว ระหว่าง "รัก" กับ "คิดถึง" ...จะเลือกอย่างไหน?
คุณล่ะครับ จะเลือกอะไร...
คิดถึงคนไกล : ไม้เมือง