หน้าฝนเข้ามาแล้ว ปีนี้รู้สึกว่าจะมาเร็ว ทั่วทุกหย่อมย่านได้ชื้นเย็น เจิ่งนอง และมีบ้างที่น้ำหลากล้น
เมื่อฝนมาก็รู้ว่าถึงฤดูไถหว่าน แปลงนาหลังบ้านปรับดินเตรียมลงข้าวแล้ว
รถไถนาและคนใส่หมวก-งอบ ครึกครื้น เช้า-เย็น ยินเสียงทักถามถึงพันธุ์ข้าว และราคาค่าจ้างรถไถ แว่วว่าปีนี้ฝนดี ท่าจะได้ข้าวนัก แล้วเขาก็หัวร่อทั้งดวงตา
เด็กไปโรงเรียนใส่เสื้อกันฝน ถือร่ม เมื่อได้เวลาเลิกเรียน เดินกลับบ้าน เด็กบางซนมีบ้างที่เปลือยเท้าลงย่ำน้ำโคลนข้างถนน ก่อนหันไปยิ้มกว้างขวางกับเพื่อน
หญ้างามเร็ว แล้วยุงก็เยอะ แมงก็แยะ ดึกไหนที่ฝนพรำ เสียงกบ เขียดระงม (เอาไว้กลับมาจะจับไปทอดให้กิน ;)
พยายามไม่ตากฝน แต่ก็มีบ้างที่โดน มีบ้างที่สั่นหนาว ไม่ใช่เพราะหนาวฝนพรำดอกเจ้า แต่หนาวนี้มาจากข้างในหัวใจ
กบมันก็ร้อง งึมงำ ระงมไปทั่ว ท้องนา
ฝนตกทีไร คิดถึงขวัญใจ ของข้า
แม่ดอกโสน บ้านนา น้องเคยเรียกข้า พ่อดอกสะเดา
ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตก โปรยโปรย
หัวใจพี่ร้อง โอยโอย คิดถึงแม่ดอก บานเช้า
ฝนตกลงมา คิดถึงขวัญตา น้องเจ้า
ไม่เจอะหน้าน้องแม้เงา หรือลืมรักเรา เสียแล้วแก้วตา
ถามว่าฝนเอย ทำไมจึงตก โอ๊บ โอ๊บ
ตอบว่าฝนตกเพราะกบมันร้องเรียกฝนบนฟ้า
ถามว่าพี่เอยทำไมร้องไห้ และหลั่งน้ำตา
ตอบว่าหัวใจ ของข้า คิดถึงแก้วตา จึงร้องไห้
ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตก ปรอยปรอย
พี่ยังมาหลง ยืนคอย น้องจนพี่ปวด หัวใจ
ฝนตกพรำพรำ พี่ยิ่งระกำ หมองไหม้
พี่ต้องตากฝน ทนหนาวใจ น้องจากพี่ไปเมื่อเดือนหกเอย โอ๊บ โอ๊บ
ถามว่าฝนเอย ทำไมจึงตก
ตอบว่าฝนตก เพราะกบมันร้อง เรียกฝนบนฟ้า
ถามว่าพี่เอย ทำไมร้องไห้ และหลั่งน้ำตา
ตอบว่าหัวใจ ของข้า คิดถึงแก้วตา จึงร้องไห้
ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตก ปรอยปรอย
พี่ยังมาหลง ยืนคอย น้องจนพี่ปวด หัวใจ
ฝนตกพรำพรำ พี่ยิ่ง ระกำ หมองไหม้
พี่ต้องตากฝน ทนหนาวใจ
น้องจากพี่ไปเมื่อเดือนหกเอย โอ๊บ โอ๊บ
กบร้องน่ารักจริงๆ