ใครเคยบอกว่าเมื่อเสียงเปลี่ยงแสดงถึงการแปลงวัย
จากวัยหนึ่งสู่วัยหนึ่ง จากเด็กสู่วัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ และวัยชรา เราแค่ฟังจากเสียงแม้ไม่พบกันก็สามารถประเมินได้ว่าเจ้าของเสียงนั้นอยู่ในช่วงวัยไหน
ยังบอกอีกว่าถ้าเสียงเปลี่ยนกรุณาบอกกล่าวกัน วิตกเล็กๆไม่อยากให้เสียงเปลี่ยน (น่าจะคนละความหมายกับไม่อยาก..เอ่อ..อายุเยอะ...:)
เรารับรู้ว่าสามารถถนอมเสียงหรือเส้นเสียงโดยหลีกเลี่ยงอาหารรสจัด ของเย็น และพักผ่อนให้เพียงพอ
เรารับรู้อีกว่าการออกเสียง เปล่งเสียงมากๆ (น่าจะคนละความหมายกับ..เอ่อ..สนทนาเยอะ...:)จะทำให้เส้นเสียงทำงานหนัก และมีผลต่อเสียง
แน่นอนว่าเสียงเป็นสิ่งสำคัญ และเสียงที่เปลี่ยนย่อมมีผลกระทบต่อความรู้สึกอยู่บ้าง
แต่ผมรับรู้ว่าเสียงเปลี่ยนไม่น่าวิตกไปมากกว่าน้ำเสียงเปลี่ยน
ถึงเสียงจะเป็นไปอย่างไร จะเปลี่ยนแปลงแบบใด มันก็แค่เสียง
ขอเพียงแต่น้ำเสียงนี้ไม่เปลี่ยนไป ยังคงห่วงใย ใส่ใจ ดังทุกครั้งที่คุยกัน
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปยาวนานแค่ไหน
ผมยังอยากฟังน้ำเสียงแบบนี้...ตลอดไป
