"เราจำเป็นต้องมีเพื่อนตลอดเวลา แต่ไม่จำเป็นต้องอยู่กับเพื่อนตลอดเวลา"
ผมบอกกับเพื่อนคนหนึ่งแบบนี้ในวันที่มีเราเมามายกับเหล้าเจ้าของสโลแกนแนะนำสิ่งดีๆกับเพื่อนเสมอ...
เท่าที่จำได้...นอกจากเพื่อนบ้านที่อยู่รอบบ้านแล้วเพื่อนคนแรกของผมมีก่อนเข้าชั้นเด็กเล็ก
ผมเล่นในเขตวัด เขาเดินเข้ามาและขอเล่นด้วย แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับการมีเพื่อนใหม่ในวัยเด็ก
เมื่อโตขึ้นผมเริ่มกันและสร้างกำแพงกับคนที่คิดว่าไม่น่าจะเป็นเพื่อนกับ(คนอย่าง)เราได้
กำแพงอะไรที่เราสร้างไว้
สถานะการเงิน -หน้าตา- หรือสิ่งที่เราร่วมสนใจ?
เงิน- เป็นไปได้หรือที่เราจะสามารถทำให้พบเพื่อนจริงหรืออย่างนั้นแล้วเราสนใจอะไรกัน ระหว่างเงินกับเพื่อน
กับสิ่งที่สนใจ - ในเวลานี้เรามีเรื่องไหนที่น่าสนใจมากกว่าเรื่องของตัวเองอีกหรือ
ผมโชคดีที่มีเพื่อน และแทบทั้งหมดเป็นเพื่อนที่เริ่มต้นมาจากวัยเด็ก วัยเรียน
สำหรับวัยทำงาน เพื่อนกลายและแปลงเป็นเพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมอุดมการณ์ พันธมิตร...ทางธุรกิจ หรือบางอย่างที่เคลือบแฝงมากับคำว่าเพื่อน (ใครคนหนึ่งบอกว่าเขามีเพื่อนเยอะ "เพื่อนร่วมโลก")
ผมนึกเรื่องเพื่อนเมื่อคนในคลาสเรียนคนหนึ่ง(เห็นไหม...ผมแยกแยะคนได้ถึงเพียงนี้)ทักและเอ่ยปากชวนขึ้นรถเพื่อไปส่งฝั่งตรงข้าม
ผมปฏิเสธและกล่าวคำขอบคุณ
เขาตอบกลับว่าไว้เจอกันพรุ่งนี้...เพื่อน
เพื่อน...เพื่อน...เพื่อน...
เพื่อนคำที่เขาทิ้งไว้ท้ายประโยค ทำให้ผมย้อนคิดว่าแท้จริงแล้วเรายังสามารถมีเพื่อนได้ง่ายๆอย่างนี้ด้วยหรือ
ง่ายจนไพล่เกิดอคติว่าเขาไม่จริงใจ
และย้อนไปถึงเมื่อยังเด็กว่าแท้จริงแล้วเราสร้างเพื่อนใหม่ได้อย่างไรบ้าง
หรือว่าผมลืมไปแล้วว่าไอ้เพื่อนคนแรกของผมมันก็เกิดจากความเรียบง่ายเช่นนี้แล
ต่างคนต่างใจ
